แสมสาร.. ทำให้ได้คิด
ปีนี้ 74 ตั้งใจจะทดลองชีวิตแบบกึ่งเกษียณหลังจากที่ทำงานเต็มเวลา (หรือเกินเวลา) มา 50 ปีเต็ม แม้จะได้ลดตารางการทำงานลงเหลือสัปดาห์เว้นสัปดาห์มาได้หลายเดือนแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้เอาสัปดาห์ที่ว่างมาทดลองใช้ชีวิตเกษียณอย่างตั้งใจสักที จนกระทั่งมีโอกาสได้ไปเที่ยวแสมสาร อ. สัตหีบ จ.ชลบุรี สองสามคืน นั่งเรือออกไปลอยคอเล่นน้ำบนเกาะที่มีหาดทรายสวยสอาด ตกกลางคืนก็สีไวโอลินร้องเพลงกับเพื่อนๆ เผอิญเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นช่างถ่ายรูปที่เพิ่งไปตะลอนป่าเขาแถวเพชรบุรีมาเกิดป่วยมีไข้สูง 38.9 และไอ โครกครากน่ากลัว ผมจึงเป็นจิตอาสาไปวินิจฉัยและดูแลเขา พอกลับมากรุงเทพตัวเองก็เป็นไข้บ้าง คงติดมาจากเพื่อนนั่นแหละ แสมสาร ทำให้ได้คิด เป็นไข้ซมอยู่หลายวันจึงค้นพบด้วยความประหลาดใจว่าเออ หนอ ร่างกายนี้ทำไมอ่อนแอลงไปกว่าเดิมมากมายเกินคาด แปลว่าวันเวลาที่จะใช้ร่างกายนี้ทำนั่นทำนี่ให้ได้อย่างใจตัวเองนั้นคงจะเริ่มจำกัดลงแล้ว แต่ตัวเองก็ยังติดกับดักของการเสพย์ติดการทำงานไม่ยอมเลิก อุปมาเหมือนหนอนผีเสื้อที่วงจรชีวิตถึงเวลาต้องออกจากการเป็นดักแด้เพื่อกลายเป็นผีเสื้อบินไปก่อนที่จะ...
