แสมสาร.. ทำให้ได้คิด
ปีนี้ 74 ตั้งใจจะทดลองชีวิตแบบกึ่งเกษียณหลังจากที่ทำงานเต็มเวลา (หรือเกินเวลา) มา 50 ปีเต็ม แม้จะได้ลดตารางการทำงานลงเหลือสัปดาห์เว้นสัปดาห์มาได้หลายเดือนแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้เอาสัปดาห์ที่ว่างมาทดลองใช้ชีวิตเกษียณอย่างตั้งใจสักที จนกระทั่งมีโอกาสได้ไปเที่ยวแสมสาร อ. สัตหีบ จ.ชลบุรี สองสามคืน นั่งเรือออกไปลอยคอเล่นน้ำบนเกาะที่มีหาดทรายสวยสอาด ตกกลางคืนก็สีไวโอลินร้องเพลงกับเพื่อนๆ เผอิญเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นช่างถ่ายรูปที่เพิ่งไปตะลอนป่าเขาแถวเพชรบุรีมาเกิดป่วยมีไข้สูง 38.9 และไอ โครกครากน่ากลัว ผมจึงเป็นจิตอาสาไปวินิจฉัยและดูแลเขา พอกลับมากรุงเทพตัวเองก็เป็นไข้บ้าง คงติดมาจากเพื่อนนั่นแหละ
 |
| แสมสาร ทำให้ได้คิด |
เป็นไข้ซมอยู่หลายวันจึงค้นพบด้วยความประหลาดใจว่าเออ หนอ ร่างกายนี้ทำไมอ่อนแอลงไปกว่าเดิมมากมายเกินคาด แปลว่าวันเวลาที่จะใช้ร่างกายนี้ทำนั่นทำนี่ให้ได้อย่างใจตัวเองนั้นคงจะเริ่มจำกัดลงแล้ว แต่ตัวเองก็ยังติดกับดักของการเสพย์ติดการทำงานไม่ยอมเลิก อุปมาเหมือนหนอนผีเสื้อที่วงจรชีวิตถึงเวลาต้องออกจากการเป็นดักแด้เพื่อกลายเป็นผีเสื้อบินไปก่อนที่จะตายแบบผีเสื้อแห้งๆตัวหนึ่ง แต่ผมไม่ยอมออกจากการเป็นดักแด้ แบบว่าสมัครใจตายคาสภาพดักแด้เพราะไม่กล้าเป็นผีเสื้อ หิ หิ นี่มันเป็นปรัชญาชีวิตที่โง่หรือฉลาดกันนะเนี่ย
แสมสารทำให้ได้คิด
ว่าหนอนผีเสื้อที่เกิดมาแล้วสมัครใจอยู่เป็นดักแด้จนตายไม่ยอมเปลี่ยนเป็นผีเสื้อโบยบิน มันเกิดมาเสียชาติเกิดหรือเปล่าเนี่ย เพราะบินได้แต่ไม่ยอมบิน คิดได้แล้วก็ผุดลุกขึ้นมาสาบานตนว่าจะต้องเริ่มออกจากการเป็นดักแด้ แอ่น แอน แอ๊น..น ปีนี้จะต้องลองชีวิตกึ่งเกษียณจริงจังตั้งแต่บัดนาว เพื่อปีต่อไปหากไม่มีอะไรมาขัดลำกล้องก็จะได้ก้าวไปอีกขั้นคือลองใช้ชีวิตแบบคนเกษียณสมบูรณ์แบบดู
การกลับมาเขียนบล็อกใหม่เนี่ยไม่ใช่จะกลับมาเผยแพร่ความรู้สุขภาพนะครับ แค่จะมาเขียนแชร์วิถีชีวิตคนเกษียณให้แก่คนอื่นที่อยู่ในวัยเดียวกันคือดักแด้ที่แก่เต็มที่แล้ว ได้อ่านเล่นเป็นวิชาสปช. (เสริมประสบการณ์ชีวิต)
นพ.สันต์ ใจยอดศิลป์
