DrSant

     สืบเนื่องมาจากที่ผมเผยแพร่ผ่านคลิปของสสส.เรื่ องแนะนำให้ผู้ป่วยโรคเบาหวานกินผลไม้ให้มากขึ้นทั้งหวานและไม่หวานคละกันไปตามฤดูกาล แล้วมีแพทย์โรคเบาหวานจำนวนหนึ่งเขียนทักท้วงมาว่า "น่า" จะเกิดผลเสียต่อผู้ป่วยเบาหวานหรือเปล่า ผมจึงเขียนบล็อกนี้เพื่อสื่อสารกับเพื่อนแพทย์โดยเฉพาะ จึงจะใช้ภาษาและใช้หลักฐานวิจัยแบบวิชาการหน่อย ท่านผู้อ่านแฟนบล็อกที่ไม่ชอบอะไรที่เป็นเรื่องเชิงลึกทางวิชาการให้เปิดผ่านไปโดยไม่ต้องอ่านก็ได้ครับ เพราะใจความสำคัญสำหรับคนทั่วไปก็มีเพียงว่า "หมอสันต์แนะนำผู้ป่วยเบาหวานให้กินผลไม้มากขึ้นแบบหลากหลายหวานบ้างไม่หวานบ้างคละกันไปตามฤดูกาล แต่แพทย์โรคเบาหวานหลายท่านไม่เห็นด้วย" ใจความมีแค่นั้น ที่เหลือเป็นหลักฐานวิชาการประกอบ     เป้าหมายของการคุยกันในวันนี้คือเราควรจะแนะนำผู้ป่วยเบาหวานเรื่องการกินผลไม้ว่าอย่างไร บนหลักฐานวิทยาศาสตร์ที่โลกมีอยู่ในตอนนี้     ในเรื่องผลไม้กับเบาหวานนี้ผมแยกเป็นสามประเด็น  (1) ผลไม้มีผลต่อเบาหวานอย่างไร  (2) การกินอาหารให้พลังงานโดยรวมมากเกินไป (ไขมัน แป้ง น้ำตาล)  (3) การเสพติดรสหวาน ...

     ปีนี้ 74 ตั้งใจจะทดลองชีวิตแบบกึ่งเกษียณหลังจากที่ทำงานเต็มเวลา (หรือเกินเวลา) มา 50 ปีเต็ม แม้จะได้ลดตารางการทำงานลงเหลือสัปดาห์เว้นสัปดาห์มาได้หลายเดือนแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้เอาสัปดาห์ที่ว่างมาทดลองใช้ชีวิตเกษียณอย่างตั้งใจสักที จนกระทั่งมีโอกาสได้ไปเที่ยวแสมสาร อ. สัตหีบ จ.ชลบุรี สองสามคืน นั่งเรือออกไปลอยคอเล่นน้ำบนเกาะที่มีหาดทรายสวยสอาด ตกกลางคืนก็สีไวโอลินร้องเพลงกับเพื่อนๆ เผอิญเพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นช่างถ่ายรูปที่เพิ่งไปตะลอนป่าเขาแถวเพชรบุรีมาเกิดป่วยมีไข้สูง 38.9 และไอ โครกครากน่ากลัว ผมจึงเป็นจิตอาสาไปวินิจฉัยและดูแลเขา พอกลับมากรุงเทพตัวเองก็เป็นไข้บ้าง คงติดมาจากเพื่อนนั่นแหละ แสมสาร ทำให้ได้คิด        เป็นไข้ซมอยู่หลายวันจึงค้นพบด้วยความประหลาดใจว่าเออ หนอ ร่างกายนี้ทำไมอ่อนแอลงไปกว่าเดิมมากมายเกินคาด แปลว่าวันเวลาที่จะใช้ร่างกายนี้ทำนั่นทำนี่ให้ได้อย่างใจตัวเองนั้นคงจะเริ่มจำกัดลงแล้ว แต่ตัวเองก็ยังติดกับดักของการเสพย์ติดการทำงานไม่ยอมเลิก อุปมาเหมือนหนอนผีเสื้อที่วงจรชีวิตถึงเวลาต้องออกจากการเป็นดักแด้เพื่อกลายเป็นผีเสื้อบินไปก่อนที่จะ...